Koning
 |
| ©Vrij van copyright PX-Here |
Van zijn troon gestoten
door kroonprinsessen en lakeien
Na het eindeloze bakkeleien
aangevallen
door vazallen die gemeenplaatsen plaveien
Niet langer de gemaal
Geen vorstelijk onthaal geen majesteitelijk gebaar
Bevrijd van opvulwoorden en kabaal
vult hij zijn dagen buiten
met staalharde werkmanstaal.
Prinsheerlijk dat gras zo buigzaam zacht
ver van adellijke parken en hun hovelingen
onder een lommerrijke boom
ziet hij een vrouw kust onbeheerst een man.
De winterkoning zingt een zomer lang
met scherpe trillers vibrerend in het
braamstruweel.
Wat een zegen, eindelijk geen koning meer.
Bij koud weer zoeken winterkoningen elkaar op om dicht tegen elkaar aan te schuilen en te slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten